Ik laat me in het openbaar liefst niet uit over politiek. Zeker niet als het zo’n polariserend onderwerp is als de kwestie Gaza. En ook nu zeg ik niets over politiek. Over de zin en onzin van wat de mannen-die-de-baas-zijn… Continue Reading
Gisteren kwam het interview online dat ik afgelopen maandag met Gamekings Jelle en Daan had. Het was een hele onderneming om daar te komen. De hele treinreis lang zat ‘Mee naar Diemen-Zuid‘ van Lange Frans en Baas B in mijn hoofd. Dat liedje is… Continue Reading
De gele zwemvliezen zijn twee maten te groot en schuren bij elke slag langs zijn hielen. De pijn vormt een aangename afleiding. Al een kwartier onderdrukt hij de aanvechting om het aanzoek maar te laten varen. Dikwijls al heeft hij… Continue Reading
“Ik word net zo gek als je oma.” Het zijn de laatste woorden die Michiel zich van mij herinnert. Eerder die ochtend was ik met onze witte Opel Kadett alleen naar het ziekenhuis gereden. Mijn vrouw was al vroeg vertrokken.… Continue Reading
Om vijf uur ’s morgens moet je Gerard niet wakker maken. Daar houdt hij niet van. Dan is hij nog niet uitgeslapen, nog geen mens. Maar het is zijn lot om elke doordeweekse dag om vijf uur het bed uit… Continue Reading
De vorige bewoner is hier dood gevonden, schijnt. Op de grond. Geen grote kamer, maar hij ruikt lekker fris. Er is duidelijk grondig schoongemaakt. Misschien is er wel een gespecialiseerd bedrijf voor ingeschakeld. Want die bestaan. Vast geen prettige baan.… Continue Reading
Schoenen aan, jas aan, tas mee. Hij is klaar om te vertrekken. Het is maandagochtend en dat betekent naar de markt. Op het boodschappenlijstje staan de gebruikelijke zaken: een bruin brood van de bakker, vier sinaasappels en een kilootje aardappels… Continue Reading
“Je draagt een witte jurk, zo stel ik me voor. Hij is mooi en licht, zomers: heel elegant. Die japon past bij jou. Statig lopen we samen door de kerk naar het altaar. In het witte kerkje kleurt het glas-in-lood… Continue Reading
Aanvankelijk zag ik er wel tegenop, maar toen we eenmaal in die benauwde metalen buis zaten, viel alles me mee. De buis leek ineens minder benauwd, de stoelen waren best comfortabel en eenmaal in de lucht bleek Amélie vliegen helemaal… Continue Reading
Ongeveer een jaar geleden leerde ik Stefan van Dierendonck en zijn vrouw onafhankelijk van elkaar kennen. Hem kwam ik tegen op een lokale netwerkborrel, haar met zoon Ruben bij het babyzwemmen. Indertijd was Stefan bezig de laatste hand te leggen… Continue Reading