0

Memento mori

Vandaag was een lesje in sterfelijke eenzaamheid. Het was een rare werkdag. Erg druk en erg onbevredigend. Ik zou werkelijk niet kunnen zeggen wat ik vanochtend gedaan heb. Het was vast belangrijk, maar elke herinnering eraan ontbreekt. De laatste paar dagen heb ik mezelf misschien ook wel teveel uitgeput. Laat slapen, veel piekeren… Lees verder

0

Verloren

Verloren ben ik. Verloren in mijn eigen ingewikkelde doolhof van gedachten en verwachtingen en hoop. Als ik geloof in lot, wat geloof ik dan? Dat alles goed zal komen? Of alleen dat alles zin heeft. Maar zin voor wie? Zin in wat? Lees verder

0

Diep geraakt

Zoals ik aleens eerder betoogde, vanuit mijn hoge weblog toren, beschik ik over maar weinig zelfdiscipline. Dat betekent dat ik makkelijk dagen gelukkig kan zijn, zonder ook maar een keer naar mijn log gekeken te hebben. En gelukkig was ik van de week. Gosje mikke 😉 Lees verder

0

Ontdekking

Zo zeg, dat waren me de dagen wel. Heerlijk weekend gehad! Kan niet anders zeggen. Sowieso een hele goede week gehad. Om een en ander kort samen te vatten (ik wil slapen!): donderdag spareribs, vrijdag Star Wars, zaterdag afdansen (super, allemaal achten!), zondag Michelle, maandag zwemmen (Merlijn!) en vandaag "A Lot Like Love" (weer met Merlijn!). En weet je wat: daar moet je het maar mee doen! Lees verder

0

Dansen en ruimteschepen

Gisteren was ik naar Star Wars III. Al een aantal mensen hebben me gevraagd wat ik ervan vond. Het is een rare gewaarwording dat deel 3 van een 6 delige serie het hoogtepunt is. Of zou moeten zijn in ieder geval. Ik vond er niet zo veel aan. Het was een keurig verzorgde film hoor, daar niet van. Maar het was vooral een ervaring. Het verhaal is prut en de scenes zijn veel van hetzelfde. Een Anakin die nauwelijks twijfelend het kwaad tegemoet gaat een Padmé die vooral mooi loopt te wezen (wow, wat een enorme verzameling verschillende outfits showt ze!) en dan nog een paar lui met rare gezichten. Lees verder

0

Zomaar woensdag

Vanochtend was het zomaar woensdag. Het was gebeurd voor ik er erg in had. Ik keek vanochtend naar buiten, deed mijn ogen open en keek opnieuw, en zag dat het best een mooie dag zou worden. Een perfecte dag dus voor… kantoor. Ik klaag er verder niet over. Het was best een goede kantoordag. Weinig concreets gedaan, maar met praten wel weer veer bereikt. Lees verder

0

Toch weer goed!

Toegegeven, ik zag het even niet meer zitten. Maar met gepaste trots kan ik dan nu toch mededelen dat het weer allemaal in orde is! De scheur in mijn broek is door mij op uiterst vakkundige wijze gerepareerd. Voor het blote oog is de winkelhaak niet meer te zien en zelfs de knoop is weer 100% bruikbaar. Schouderklopje voor mezelf… Lees verder

0

Het fabeltje is uit

Het was vandaag dinsdag. Sterker, het is nog steeds een beetje dinsdag. Om een of andere reden is het net alsof ik vandaag na een lange vakantie voor het eerst weer naar mijn werk geweest ben. Alles ziet er zo anders uit. Alsof ik het een lange tijd niet zo gezien heb. Ze hebben m’n buitengevel geschilderd. Dat zal ook wel uitmaken. Moet ik trouwens nog over gaan zeuren, want ze hebben het echt belabberd geschilderd. Hoe kun je nou een deur schilderen zonder hem open te doen! Toen ik naar binnen wilde, zat mijn deur half dichtgeplakt van de verf! Lees verder

0

De geest krijgen

Dat was pinksteren. Maar wat heb ik ook alweer herdacht? Niets in het bijzonder. Ik heb alleen zitten kniezen over die hele Merlijn affaire. Het zal wel zondig zijn, zelfmedelijden met pinksteren. Toch helpt al dat geknies en gepraat wel. Het helpt je dingen in perspectief te zetten. En om in te zien wat een enorme zeurpiet je bent. Lees verder