0

Knipperblauw

Buiten knippert blauw licht. Een auto is aangehouden door de politie. Wat zou er loos zijn? Misschien was de chauffeur dronken. Reed hij met zoveel kronkels en uitschieters dat geen agent het kon maken hem door te laten rijden. Nee, ik denk niet dat het een dronkelor is. Waarschijnlijk is het een crimineel. Hee, er sluit zich nog een auto in de rij aan! De crimineel krijgt versterking. Als ik zo eens snel taxeer wat de afstand is, dan loop ik hier denk ik wel gevaar als ze beginnen te schieten. Zou dubbel glas kogels tegenhouden? Volgens mij loopt het uit de hand. Er staan mannen buiten de auto. Ze gebaren.
 
Ik doe nooit iets fout. Of in elk geval probeer ik mijn fouten zo goed mogelijk te verbergen. Ben je een minder mens als je fouten maakt? Het antwoord lijkt eenvoudig. Natuurlijk ben je geen minder mens als je zo nu en dan de mist in gaat. En toch voelt dat niet zo. Ik heb er altijd moeite mee gehad cijfers lager dan een 9 of 10 te accepteren. Hoe kan iets goed zijn als er fouten in zitten?
 
Het afgelopen jaar heb ik best veel fouten gemaakt. Of in elk geval dingen gedaan die niet zo handig waren. Dat zie ik nu. Op het moment zelf lijkt het vaak alsof iemand anders geblunderd heeft. "Ik maak geen fouten, zij was het!" Misschien moet ik mijn excuus nog eens maken voor de dingen die ik verkeerd deed. Waarschijnlijk ten overvloede. Wie herinnert zich nog mijn fouten? Onthouden we niet vooral onze eigen fouten? Die van anderen zijn nooit zo erg. Je kijkt daar makkelijk doorheen. Je weet dat niemand echt slecht is en dus vergeef je makkelijk. Vind ik mezelf dan zo slecht dat ik die fouten zo lang onthoud? Nee. Weet je, ik vergeef mezelf mijn fouten. Dat doe ik gewoon. We hebben het er niet meer over… Lees verder

0

Wild plan

Toen ik me op oudejaarsdag voornam in het komende jaar mijn eigen grenzen eens wat te gaan verleggen, had ik toch vooral in gedachten dat in de figuurlijke zin te doen. Maar gisteravond bedacht ik me dat er eigenlijk weinig reden is om die ‘grenzen’ niet wat letterlijker te nemen. Al een tijdje loop ik met het spijtgevoel dat ik de kans om een half jaartje naar het buitenland – ‘om te studeren’ – destijds aan me voorbij heb laten gaan. Het had me ontzettend interessant geleken om een tijdje in de VS te kunnen studeren. Nu ik werk en een eigen huis heb, leek dat voorgoed onmogelijk. Tot mijn inval gisteravond!
 
Ik had er eigenlijk niet bij stilgestaan, maar het bedrijf waarvoor ik werk is Amerikaans van origine. In de Verenigde Staten heeft het diverse kantoren. En over de hele wereld verspreid zitten er nog veel meer filialen. Het is dus bij nader inzien lang geen gek plan om eens een balletje op te gooien en te informeren of ik niet een half jaartje overgeplaatst kan worden… En dan zou het natuurlijk helemaal super zijn als ik dat met mijn afstuderen kon combineren. Ga ik maandag toch maar eens even over praten. Wat ben ik toch slim… Lees verder