0

Onderweg

Het begint ergens op te lijken! Vandaag was de grote dag van de studie. Na de nederlaag van gisteren, waarbij ik in plaats van een dag heerlijk uitzieken als gevolg van een verstandskiesextractie gewoon de hele dag moest werken omdat de kaakchirurg Feyenoordfan bleek te zijn (4-1, dat deed hem vast veel meer zeer dan die hele operatie mij had gedaan), heb ik vandaag mezelf behoorlijk nuttig kunnen maken. Ik heb gesproken met een professor over mijn afstuderen, een interessant college bijgewoond en ‘en passant’ ook nog wat dingen voor de omscholing op het werk kunnen regelen.
 
Maar het ziet er wel naar uit dat komend half jaar heel druk gaat worden. Dat zal dus wel betekenen gaan dat ik van de zomer veel meer binnen moet zitten dan me lief is. Maar goed, dat moet dan maar. Dat papiertje is ook wat waard. Nu alleen maar hopen dat ik niet hopeloos verliefd wordt. Want dan zijn de rapen natuurlijk gaar en komt er van studeren niets meer. Misschien moet ik mezelf preventief insmeren met iets heel smerigs. Weinig vrouwen zullen zich geroepen voelen het hart te stelen van een man die ruikt naar z’n eigen uitwerpselen… Lees verder

0

Gefaald

Soms heb je de keuze: een dierbare gedachte begraven of verder leven in waan. Het is niet altijd zo vanzelfsprekend om te kiezen voor de waarheid. Waarheid kan pijn doen. Soms zo erg dat er niet mee te leven valt. Dan is er geen keus dan je van de werkelijkheid af te zonderen en te vluchten in een waanwereld.
 
Ik ben naïef. Graag wil ik geloven in mooie dingen. Het is alsof mijn ogen niet goed zijn en alles mooier zien dan het is. Als ik naar buiten kijk zie ik zonneschijn, witte wolken en groen gras. Maar mijn ogen hebben het mis. Het is heel anders daar buiten. Het is een verdrietige plek. Er is geen goed en kwaad daar, enkel grauwheid. Het stinkt naar toegeeflijkheid. De riolen zitten vol met overtollige idealen. Niemand heeft ze nodig. Ik doe mijn ogen dicht en sluit me ervoor af. Ik heb gefaald…
  Lees verder

0

Zo anders

"Poeh hee", om Tommie te citeren. Dat was even heel spannend. Maar gelukkig is het werkstuk op tijd afgekomen (maar dan ook op het nippertje) en is het goedgekeurd. We kregen zelfs nog lof omdat we het zo netjes gedaan hadden. Toch wel fijn om te horen na een dag heel hard zwoegen. Een behoorlijke opluchting.
 
Vandaag sprak ik een professor in Delft. Ik hoop onder hem af te gaan studeren. Tot mijn verrassing bleek hij een nog veel leuker en toepasselijker afstudeeronderwerp voor me te hebben dan ik zelf in gedachten had! Volgende week dinsdag heb ik (hopelijk) een gesprek met hem.
 
Het is heel raar, maar dit jaar is pas een maand oud en er lijkt al zoveel gebeurd te zijn! Dit jaar is heel anders dan het vorige jaar. Vanmiddag had ik het er met iemand over hoeveel er eigenlijk veranderd is in de afgelopen paar maanden. Ik voel me anders, ik doe andere dingen, het een en ander begint op z’n plek te vallen. Het is bijna verdacht. Stiekem hoop ik dat dit jaar een topjaar gaat worden. Een topmaand is het in elk geval alvast geweest!
 
Als ik zo eens terugdenk aan het afgelopen jaar en lees wat ik in die tijd geschreven heb, dan dringt zich een gedachte bij me op: ik was wel erg somber. Afgelopen zomer was ik bepaald niet vrolijk. Ik was niet blij met wat ik deed. Voor mijn gevoel zat ik in mijn werk op een dood spoor en ik had niet het gevoel dat mijn leven er spannender op zou gaan worden. Ik heb teveel lopen somberen, in die tijd. Ben daar iemand nog een excuusje schuldig over, eigenlijk… Maar goed, dit jaar voelt goed en het gaat zoals ik wil. Joepie! Lees verder

0

Welk stuk?

Samenwerken is minder makkelijk dan het lijkt. ‘Vele handen maken licht werk’, zegt men wel, maar dat is niet per se waar. Net zo gemakkelijk kunnen ‘veel handen’ ervoor zorgen dat het werk alleen maar zwaarder gaat. Alles valt of staat met een goede werkverdeling. Als niet iedereen precies weet welk stuk hij wordt geacht voor z’n rekening te nemen, loopt het sneller in het honderd dan je ‘aardbeibavarois’ kunt zeggen.
 
Met werkstukken is het niet anders. Ik hoop echt dat het vandaag afkomt, maar het wordt wel erg spannend. Het is de bedoeling dat ik samen met een andere student een rapport schrijf met resultaten van een test. Die test hebben we vannacht uitgevoerd, de resultaten moeten vanmiddag worden ingeleverd. Die onmogelijke planning komt overigens niet van de TU, maar hebben we onszelf aangedaan. Kennelijk dachten we er toch iets te makkelijk over en hebben we de zaken te lang voor ons uit geschoven. Gelukkig zijn we een kei in afbakening en werkverdeling. Dus dat zal dan toch wel goedkomen? Lees verder