1

Klussen aan mijn nieuwe auto

Vorige week maandag kon ik, na wat vertraging, mijn nieuwe auto ophalen. De plaatselijke Skoda-garage had mijn kleine Citigootje mooi opgepoetst en feestelijk in de winkel voor me klaargezet. Attentheid is notoir routineus in de autohandel: kopjes koffie zijn daar het schoolvoorbeeld van, maar ook bij levering van nieuwe auto’s blijkt de rol van welgemeende attentheid grotendeels door automatismen te zijn overgenomen. De kleine witte mobiel stond in de winkel met een grote, witte strik van tule op het dak. Feitelijk zag de auto (wat jammer dat er geen foto’s zijn om het te bewijzen) er daardoor uit als een bruidje: helemaal in het wit, met een sluier op het hoofd. De sleuteloverdracht kreeg daardoor iets pijnlijks: alsof ik werd uitgehuwelijkt aan een vierwieler. Ook aan bruidsuikers bleek te zijn gedacht: een grote pot dropjes vervulden die functie.
Lees verder

0

Vrijdag de 13e

De laatste vrijdag de dertiende is alweer 14 maanden geleden. Dat was 13 juli 2012. Er had tussen die ongeluksdag en die van vandaag nauwelijks meer kunnen veranderen. Nog een vrijdag de dertiende eerder, in april 2012, trouwde ik. In juli was alles pais en vree. En vandaag ben ik gescheiden, maar evengoed gelukkig. Vandaag was een goede, maar heel intense dag.
Lees verder

2

Alleen naar dansles

Veel dingen in onze maatschappij, zo ontdekte ik ook afgelopen weekend weer, zijn alleen leuk als je ‘samen’ bent. Zaterdagavond was ik bijvoorbeeld op de slotavond van de Heideweek, hier in Ede. Zoals het een dorpsfeestje betaamt, waren Jan en alleman te hoop gelopen om met een biertje in de ene hand en een zachte vrouw in de andere naar wat muziek te luisteren, wat ongemakkelijk heen en weer te hobbelen en op verzoek van een of andere goochem op het podium een sprongetje te maken of een armpje in de lucht te steken.
Lees verder