1

Ochtendmist

De dag is een paar uur oud. Mijn tuin loopt over van prachtige kleuren. Alles bloeit. Het is een oord van hoop en schoonheid. Om die exotische pracht hangt een dunne mistsluier. Deze wereld bestaat bij de gratie van kwetstbare evenwichten. Voor al het mooie is er evenveel lelijkheid. Voor al het goede is er precies zoveel slechts. Die balans is belangrijk. Want een overdaad van wat ook is schadelijk. De mist die in mijn tuin hangt zet de schoonheid van al het fleurigs in perspectief. Het lijkt op het eerste gezicht jammer, zo’n domper. Maar de mist heeft een belangrijke functie. Hij tempert de overmoed van de planten en wijst ze hun plaats. Ze zijn prachtig, maar zeker niet alleen. Een klein beetje vochtige lucht en van al die verzadigde kleuren rest al snel weinig meer dan een paar onherkenbare grijstinten.
Lees verder

0

Een steekje los

Bomen en struiken trekken in een waas aan me voorbij. De trein derdert door de weilanden tussen Den Haag en Gouda. Het heen en weer schudden van de trein lijkt bedoeld om mij op te porren, om me wakker te schudden. In mijn hoofd is het eigenaardig stil. Is het slechts vermoeidheid, of gaat het dieper: misschien leeft diep in mij de angst dat wakker worden onvermijdelijk tot de conclusie zal leiden dat alles slechts een droom was.
Lees verder