0

Vrijdag de 13e

De laatste vrijdag de dertiende is alweer 14 maanden geleden. Dat was 13 juli 2012. Er had tussen die ongeluksdag en die van vandaag nauwelijks meer kunnen veranderen. Nog een vrijdag de dertiende eerder, in april 2012, trouwde ik. In juli was alles pais en vree. En vandaag ben ik gescheiden, maar evengoed gelukkig. Vandaag was een goede, maar heel intense dag.
Lees verder

2

Alleen naar dansles

Veel dingen in onze maatschappij, zo ontdekte ik ook afgelopen weekend weer, zijn alleen leuk als je ‘samen’ bent. Zaterdagavond was ik bijvoorbeeld op de slotavond van de Heideweek, hier in Ede. Zoals het een dorpsfeestje betaamt, waren Jan en alleman te hoop gelopen om met een biertje in de ene hand en een zachte vrouw in de andere naar wat muziek te luisteren, wat ongemakkelijk heen en weer te hobbelen en op verzoek van een of andere goochem op het podium een sprongetje te maken of een armpje in de lucht te steken.
Lees verder

0

Lofzang op de vrouw

Er is veel verdriet, veel ellende; veel treurnis, veel teleurstelling. Er is veel pijn op deze wereld en de helft ervan wordt veroorzaakt door de vrouw. Want de vrouw, met haar bedwelmende schoonheid, haar zoete adem, haar zachte haren, haar glinsterende ogen en haar zachte vlees: ze breekt harten, ze krenkt kwetsbare mannenego’s, ze vermorzelt illusies en vernietigt met niet meer dan een kleine, afwijzende oogopslag eenklaps alle dromen die een man ooit gekoesterd heeft. Verleiding is haar sterkste troef; zachtheid is haar camouflage. De vrouw gaat schuil achter een zorgvuldig opgebouwde muur van tederheid, gegiechel en uitnodigende rondingen. Met die facade, met dat verlokkelijke beeld brengt ze net als de pauw met zijn indrukwekkende staartveren, het hoofd van kwetsbare geesten op hol.
Lees verder

0

Herfstdecoraties

Vanmiddag hield ik onderweg van werk terug naar huis even halt in Amerongen. Met enige regelmaat haal ik bij snackbar Solo een patatje, zodat ik eenmaal thuis niet meer hoef te koken. Solo bakt lekkere patat voor een goede prijs. En in de zomer is zijn terras een uitermate aangename bonus. Iets te veel afgeleid door mijn telefoon heb ik de volle smaak van mijn patatje misschien niet genoten, maar de ervaring was evenwel genoeglijk. Onderweg terug naar mijn auto, die eigenlijk een beetje fout geparkeerd stond, liep ik langs een groen bord met opschrift: “Workshop herfstdecoraties maken”.
Lees verder

0

Wat ik wil

Ik vind haar een mooie vrouw; krachtig ook. Ze doet elke keer, nog voor ik heb kunnen aanbellen, de deur open in een weelderige mantel of broekpak. Geen stijf kantoorspul, maar van zachte en soepelvallende stoffen. Ze lijkt daardoor wel wat op een tropische vogel. Lees verder

0

Op zoek naar werk

Sinds zaterdag is de wereldreis ten einde. Een tikkeltje abrupt, maar laat ik daarover niet klagen. Het komt zoals het komt. Betekent wel dat ik per direct op zoek naar nieuw werk moet. Daarom begonnen om mijn Curriculum Vitae bij te werken en weer online te zetten (zie ook CV). Alvast een aantal open sollicitaties de deur uit gedaan om dan volgende week wat gerichter te gaan solliciteren. Iemand nog suggesties? Lees verder

0

Pie-pel

Ik ben afgestudeerd, heb mijn ogen laten laseren en daar zit ik dan: als hardwerkende burgeman achter mijn laptop. Of het komt omdat ik alles nu scherper zie of gewoon omdat ik er de laatste tijd bovengemiddeld veel gezien heb weet ik niet, maar het valt me op hoe verschillend mannen kunnen zijn. Lees verder

0

So long

20090414Maanden zijn er inmiddels verstreken. Koude maanden. Bah, wat heb ik een hekel aan de winter. Alle goede voornemens ten spijt dringt de koude langzaam maar zeker toch je hoofd binnen. Geen muts of sjaal die daartegen weerstand biedt. Pas op deze eerste warme dagen van het jaar wordt de schade van 6 maanden winter voorzichtigaan duidelijk. Uit mijn neus drupt wat smeltwater, mijn oren tintelen. Maar belangrijker: mijn blik op de wereld wordt weer zachter, minder ijzig.
Lees verder

0

Doorbraak

In de warrige chaos die mijn leven in deze dagen is, fonkelde er vandaag even het licht van een studiedoorbraak aan mijn horizon, of in elk geval op de plek waar ik vroeger mijn horizon kon zien. De laatste tijd was ik m’n einder een eindje uit het zich verloren. Zoveel onoverzichtelijke complicaties om me heen; er viel nog amper doorheen te gluren. Lees verder